Fitch (Boiiiing)

 

 

 

Fitch Revises Egypt’s Outlook to Negative

Fitch Ratings has revised the rating Outlook on the Arab Republic of Egypt to Negative from Stable. The agency has affirmed Egypt’s Long-term foreign currency Issuer Default rating (IDR) at ‘BB+’, Long-term local currency IDR at ‘BBB-’, Short-term foreign currency IDR at ‘B’ and Country Ceiling at ‘BB+’. The Outlook revision reflects the recent upsurge in political protests and the uncertainty this adds to the political and economic outlook ahead of September’s elections.

Εδώ η επίσημη δημοσίευση του “Οίκου”.

Πλέον πριν επαναστατήσει ένας λαός θα πρέπει να ρωτάει πρώτα τα χρηματιστήρια και τους διάφορους οίκους για την πιστοληπτική τους ικανότητα.

Οι μπάρες της οργής (τα σταφύλια, μας τέλειωσαν)

“Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος”. Ας επικεντρωθούμε στη λέξη “σαν” της αρχής του ποιήματος του Καβάφη γιατί εκεί είναι όλο το ζουμί στην υπόθεση “Γκλέτσος”.  Τον παρακολουθούμε χρόνια να μιμείται τον ηθοποιό, τον κομμουνιστή, τον επαναστάτη και τώρα τον δήμαρχο εξτρεμιστή. Η ζωή του είναι η υποκριτική και ο κόσμος το σανίδι. Παίζει όπου κι αν βρεθεί. Γιατί ο πραγματικός ηθοποιός δεν ξεχωρίζει την τέχνη από τη ζωή. Ο πραγματικός ηθοποιός δεν εγκαταλείπει ποτέ το ρόλο του. Ο πραγματικός ηθοποιός είναι ο ρόλος. Και τίποτα δεν στέκεται εμπόδιο στο δρόμο του. Ακόμη και οι μπάρες των διοδίων.

Πολιτική θέση βάσει ενδυματολογικών επιλογών

 

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Όπως και το δίλημμα.

Παπαδόπουλος και Γκάτσος: 0-1 για πάντα

 

Να με συγχωρεί το διαφημιστικό τμήμα του Βήματος αλλά η προσφώνηση “μεγαλύτερος Έλληνας στιχουργός” δεν μπορεί να αποδοθεί στον κο Λευτ. Παπαδόπουλο, ίσως του ταιριάζει περισσότερο η προσφώνηση ”εμπορικότερος”.  Μπορεί να έχουν ανάγκη να πουλήσουν περισσότερα cd – συγγνώμη φύλλα- αυτή την εβδομάδα και κάπως έτσι τους προέκυψε ο όρος, αλλά σημαντικότερος, μεγαλύτερος όλων είναι και θα παραμείνει -όπως φαίνεται- ο κος Νίκος Γκάτσος.

 

 

Χρόνια πολλά δεν θα σας ευχηθώ, γιατί τέτοια που είναι τα χρόνια που ζούμε δεν ξέρω αν θέλω να είναι πολλά.

Όταν το marketing γράφει μουσική

Φαντασιώνομαι απανωτά meetings και ατέλειωτες αναλύσεις για το πως πρέπει να είναι το γκρουπ, το τραγούδι, η εμφάνιση των καλλιτεχνών, το βίντεο κλιπ. Κι όλα αυτά για να κατασκευαστούν δύο από τα πιο εκνευριστικά τραγούδια που έχω ακούσει ποτέ. Όταν η “χαρά” και η “αισιοδοξία” πιέζονται για να βγουν από τον “καλλιτέχνη”, το πράγμα κραυγάζει και δεν πείθει, άσε που τραγούδια  σαν κι αυτά έχουν την καταπληκτική ιδιότητα να στριγγλίζουν μέσα στο κεφάλι σου για ώρες μετά την ακρόαση τους. Kill ‘em somebody, please!

Τριάντα χρόνια ελλη-γµών. (Αναδημοσίευση μετά βαϊων και κλάδων)

Της Πόπης Διαμαντάκου

Ηταν θέµα χρόνου να ανηφορίσει η Ελλη Στάη στηνκρατικήτηλεόραση,γιαόσουςγνωρίζουν. Και γνωρίζουν πολλοί. Οχι µόνο τη στενή σχέση της µε το ΠΑΣΟΚ – είχε ακουστεί µέχρι και γιαεκπρόσωπος του κόµµατος – αλλά και τη δική της αγάπη για το γυαλί. Το όνοµά της είναι συνυφασµένοµε την ιστορία τουεγχώριου µιντιακού ελντοράντο,που είχε επίκεντρο την τηλεόραση και πλαίσιο την πολιτικοκοσµική σύνθεση της µεταπολιτευτικής ελίτ.
Βρίσκεται ήδη δυο χρόνια στα τηλεοπτικά «αζήτητα», καθώς µετά το φιάσκο στο οποίο κατέληξε η συνεργασία της µε τον Alpha και το δίδυµο στην παρουσίαση του δελτίου µε τη Μάρα Ζαχαρέα και αφού είχε συµπληρώσει τρεις σχεδόν δεκαετίες, που δεν άφησε κανάλι από το οποίο να µην περάσει, ουδείς της πρότεινε συνεργασία. Aλλωστε έδειχνε ότι απολαµβάνει την αφοσίωση στον τελευταίο της γάµο µε τον εφοπλιστή Μιχάλη Γουλανδρή, ο οποίος της πρόσφερε την πολυτελή ζωή και την κοσµική παρουσία που ουδέποτε έκρυψε ότι της άρεσαν.
Γεννηµένη αρχές της δεκαετίας του ‘50, Ελισάβετ Τσαρλαµπά το πραγµατικό της όνοµα, κόρη του βουλευτή της Ενώσεως Κέντρου Μάρκου Τσαρλαµπά, τον οποίο όµως χάνει σε ηλικία 8 ετών. Σχολείο στο Αρσάκειο Ψυχικού όπου γνωρίζει και την καλύτερη µέχρι σήµερα φίλη της Ελένη Κόκκαλη, σπουδές στη Νοµική και ένταξή της στον παράνοµο τότε Ρήγα Φεραίο εξού και η πρώτη της δηµοσιογραφική δουλειά στην «Αυγή». Πρώτος γάµος µε τον δικηγόρο Νίκο Στάη, στου οποίου το γραφείο βρέθηκε για λίγο ασκούµενη. Τον χωρίζει σύντοµα, κρατά το επίθετό του και το 1981 βρίσκεται στην ΕΡΤ, όταν πολιτικός υπεύθυνος είναι ο Αναστάσιος Πεπονής, µε τον οποίο συνεργάζεται η µητέρα της Ρενέ (έτσι βρισκόταν κανείς τότε στην κρατική τηλεόραση και έτσι βρίσκεται ακόµη σήµερα), όπου το ειδύλλιό της, το οποίο επίσης καταλήγει σε γάµο, µε τον διευθυντή ειδήσεων ∆ηµήτρη Κατσίµη, τη διευκολύνει να βρεθεί στην παρουσίαση των δελτίων, θέση για την οποία πολλοί τότε διαγκωνίζονταν. Ετσι άρχισε µια καριέρα που την ανέδειξε σε αυθεντικό προϊόν της ιδιόµορφης τηλεοπτικής ανάπτυξης της χώρας, εκπρόσωπο της εποχής των δυσθεώρητων κασέ, που έφταναν τις 50 και 60 χιλιάδες ευρώ τον µήνα, τότε που ο τόπος αποζητούσε τη χολιγουντιανή λάµψη για να επιβεβαιώσει την ανάπτυξή του και µόνον ο χώρος της τηλεόρασης µπορούσε να τη σκηνοθετήσει.
Εν τω µεταξύ χωρίζει και µε τον ∆ηµήτρη Κατσίµη, αλλά έχοντάς τον πάντα υποστηριχτή βρίσκεται στον ΣΚΑΪ, όπου η παρουσίαση του µοντέλου των τηλεπαραθύρων, που επηρεάζει έκτοτε καταλυτικά όχι µόνο την τηλεόραση, αλλά τον ίδιο τον πολιτικό λόγο, όπως και οι εµφανίσεις της παρουσιάστριας µε ακριβά, εντυπωσιακά σακάκια αφήνουν εποχή.
Ουδέποτε έκρυψε την αδυναµία της για τους ισχυρούς άνδρες και την πολυτέλεια. Εξού και επιλέγει η ίδια τον ∆ιονύση Λιβανό, τότε στο πλευρό του Ανδρέα Παπανδρέου, από τον οποίο ζητάει συνέντευξη για να τον γνωρίσει και από εκείνη την ίδια στιγµή µένει µαζί του. Είναι ο καιρός της θριαµβευτικής εισόδου στο λαµπερό λάιφ στάιλ της εποχής (αρχές της δεκαετίας του ‘90), καθώς µε τον σύζυγό της κάνουν στενή παρέα µε το πρωθυπουργικό ζεύγος, διακοπές στις καµπάνες του Λαγονησίου.
Το ίνδαλµά της. Ουδόλως ανακόπτονται ωστόσο οι επαγγελµατικές της αναζητήσεις. Με πρότυπο τη γαλλίδα παρουσιάστρια εκποµπής πολιτικού περιεχοµένου, Αν Σινκλέρ, µε την οποία έβρισκε άλλωστε ότι είχε κοινό τα «διάσηµα µάτια», σχεδιάζει τις εκποµπές της. Τους δίνει τίτλο συνθετικά του ονόµατός της, «Ελλήσποντος» ή «Με τα µάτια της Ελλης», καθώς η χολιγουντιανή ατµόσφαιρα της αναπτυσσόµενης ιδιωτικής τηλεόρασης ευνοεί το να είναι πρωταγωνίστρια ακόµη και των πολιτικού περιεχοµένου εκποµπών η παρουσιάστρια (αδιανόητο µέχρι τότε).
Βρίσκεται στο Mega µε τον «Ελλήσποντο». Είναι τα µέσα της δεκαετίας του ‘90, ο Λιβανός έχει παραιτηθεί από υπουργός Τουρισµού στη σκιά του σκανδάλου για την άδεια καζίνου στον Φλοίσβο. Η Ελλη τον εγκαταλείπει. Την καλείη Εξεταστική της Βουλής για το σπίτι πίσω από τα ανάκτορα και το οικόπεδο στη Μύκονο, που λέγεται ότι είναι τα δώρα του συντρόφου της. Η ίδια στέλνει υπόµνηµα, όπου υποστηρίζει ότι το πόθεν έσχες δικαιολογεί απολύτως τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία.
∆ίνεται και η αφορµή να φύγει από το Mega καθώς σε εκποµπή της µε καλεσµένο τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο και αντικείµενο τη δίκη Βαγιωνή, η φιλία σκιάζει τη δεοντολογία. Βρίσκεται στον Αnt1, συνεργασία που λύνεται µε εξώδικα, ταοποία ουδόλως εµποδίζουν λίγο αργότερα και αφού µεσολαβήσει 2ετής θητεία στο Star, να ξαναβρεθεί στο κανάλι του Αµαρουσίου και στην παρουσίαση του δελτίου. Εν τω µεταξύ έχει γνωρίσει και παντρευτεί (1999) τον Στέλιο Παναγόπουλο, έχει µετακοµίσει στην πολυτελή βίλα τουστα νότια προάστια, αν και λίγο αργότερα, επιβάλλει τη µετακίνησή τους στο πολυτελές διαµέρισµα του συζύγου της στο Κολωνάκι, κάτι όµως που δεν αρκεί ως φαίνεταιγια να σώσει τον γάµο.
Ηδη η κοσµική πλευρά της εικόνας της κερδίζει εις βάρος της δηµοσιογραφικής, τα ποσοστά τηλεθέασης του δελτίου στον Αnt1 κατρακυλούν, η δυσφορία για τη συµπεριφορά της, (λέγεται ότι έφτανε στο κανάλι λίγα λεπτά πριν από την έναρξη του δελτίου), κορυφώνεται και καταλήγει πάλι στα εξώδικα, όταν της επιβάλλεται εκείνο το αλήστου µνήµης δίδυµο µε τον Νίκο Ευαγγελάτο στη συµπαρουσίαση.
Βρίσκεται και πάλι στο Mega, σχολιάστρια στο δελτίο που παρουσιάζει µε επιτυχία η Ολγα Τρέµη,συνεργασία που πολλοί περιµένουν ότι θα τελειώσει ταχύτατα.∆ικαιώνονται. Η ίδια αποκοµίζει όµως τη γνωριµία, που γίνεται στοσπίτι της Ολγας Τρέµη, µε τον εφοπλιστή Μιχάλη Γουλανδρή, χάρη στην οποία οι επαγγελµατικές αναταράξεις που ακολουθούν ουδόλως διαταράσσουν τις βόλτες µε τη θαλαµηγό του στα κοσµικά νησιά.
Εν τω µεταξύ παπαράτσι την κυνηγούν και βρίσκεται περισσότερο παρά ποτέ στην επικαιρότητα µε την προσωπική της ζωή, ενώ η επαγγελµατική έχει πάρει την κατιούσα. Η εκποµπή που παρουσιάζει στον Alpha («Persona non grata») πάει άπατη και το δελτίο µε τη Μάρα Ζαχαρέα το ίδιο. Θυελλώδεις οι καιροί και µια σύζυγος υπουργού στο δελτίο ειδήσεων προκαλεί το κοινό αίσθηµα, αν και η Στάη έχει κατανόηση, αφού και η ίδια ουδέποτε ανέστειλε τις επαγγελµατικές της δραστηριότητες την εποχή της υπουργοποίησης Λιβανού (είχε πάντα πρόχειρη τη δικαιολογία ότι δεν ήταν υπουργός που είχε σχέση µε τα µίντια).
Προφανώς και τώρα θέλει να δώσει το καλό παράδειγµα και θα ανηφορίζει καθηµερινά από το 750 τ.µ.
πολυτελές διαµέρισµα στη σκονισµένη ΕΡΤ για 4.000 ευρώ µεικτά τον µήνα και υποθέτουµε 8ωρο τουλάχιστον σκληρής δουλειάς, όπως και οι υπόλοιποι συµβασιούχοι της κρατικής τηλεόρασης. Ή µήπως όχι;

Εμέσματα και διαφορά πολιτισμού

 

Το πρωί της Παραμονής των Χριστουγέννων η Σία Κοσιώνη του Σκάι είχε μια τηλεφωνική συνέντευξη με τον Σταμάτη Κραουνάκη. Ανάμεσα στα πολλά, τον ρώτησε και τη γνώμη του για τα τηλεοπτικά πράγματα. Ο πάντα αιχμηρός στο λόγο συνθέτης, χαρακτήρισε τις περισσότερες εκπομπές “εμέσματα” και δεν φοβήθηκε να αναφέρει ονόματα όπως αυτά της Ελ. Μενεγάκη και της Ανίτας Πάνια. Καμία διαφωνία ούτε όσον αφορά στο περιεχόμενο του λόγου του, ούτε στην αναφορά των ονομάτων. Η μοναδική διαφωνία είναι στην επιλογή της λέξης “εμέσματα”. Πώς θα καταλάβει αυτή τη λέξη η ΕΛ. Μενεγάκη ή Αν. Πάνια, κύριε Κραουνάκη μου; Γιατί τους βάζετε δύσκολα; Δεν έχετε καταλάβει ότι τα ελληνικά σας είναι δυσνόητα αν όχι ακατανόητα γι΄ αυτές τις κορασίδες; Για να τις βρίσετε, οφείλετε να κατέβετε στο επίπεδο τους! Πείτε εμετός, να το πιάσουν το υπονοούμενο!

Φοβού τους λυπημένους

Η λύπη σε αντίθεση με τη χαρά, εγκυμονεί κινδύνους. Ο λυπημένος είναι πάντα πιο απρόβλεπτος και δεν θα λογαριάσει όρια και άκρα. Θα τα φτάσει και θα τα ξεπεράσει πιο εύκολα και αλόγιστα από τον χαρούμενο.

Τράγκας VS William Lawson

Για να θυμούνται οι παλιοί

και να μαθαίνουν οι καινούργιοι

Κάποιος μου έλεγε παλιότερα “το θέμα δεν είναι να μην κλέβεις, αλλά να κλέβεις καλά”. Εννοώντας ότι αν “δανειστείς” κάτι, καλό είναι να το εξελίξεις, να το πας παρακάτω, να βάλεις το δικό σου στίγμα. Ο κ. Τράγκας έβαλε το δικό του. Το φέσι και τη φουστανέλα. Το λάθος είναι ότι τα φόρεσε ο ίδιος.

Σημείωση: η καμπάνια με τους Σκωτσέζους και τους Μαόρι, εμφανίστηκε στην Ελλάδα ως  Dewar’s, μόνο που το Dewar’s μπήκε στον κόπο να αγοράσει τα δικαιώματα της ταινίας.

Πληροφορία

 

Μερικές φορές σκέφτομαι πως το τέλος του κόσμου δεν θα έρθει από τις μηχανές που θα αυτονομηθούν και θα επαναστήσουν όπως πολύ καλά έχει περιγραφεί σε πολλά science fiction films, αλλά από τον γιγάντιο όγκο της πληροφορίας. Αυτό το δυσθεώρητο βουνό από λέξεις που μεταδίδεται, γράφεται, εκφωνείται, textάρεται (ας μου επιτραπεί το greeklish που απεχθάνομαι) μεταφέροντας κατά κύριο λόγο άχρηστη πληροφορία. Αυτές οι λέξεις μια μέρα δεν θα σχηματίζουν πόλεις όπως πολύ εύστοχα είχαν οραματιστεί οι Radiohead, θα είναι οι λέξεις,  ο κόσμος όλος. Δεν θα κυριαρχήσουν πάνω μας, γιατί απλά θα μας έχουν απορροφήσει. Πως απορροφάται ο σχιζοφρενής από τις ιδέες του; Έτσι κι εμείς! Θα έχουμε γίνει πολτός, μέρος του πολτού της πληροφορίας. Και ήδη με αυτές τις 5-6 γραμμές νιώθω πιο κοντά σε αυτό που φοβάμαι.